افغانستانفرهنگ و اجتماع
موضوعات داغ

گفتگو با سید ضیایی – شاعر و نویسنده

از گذشته های دورو تا امروز شعر بخش اعظم زبان و ادبیات فارسی دری را احتوا می نموده است و در گستره ی تاریخ شاعران بلند آوازه ی پا به عرصه وجود گذاشتند، از اولین شاعر زبان فارسی حنظله بادغیسی تا شاعران و چامه سرایان مانند فردوسی، مولانا جلال الدین محمد بلخی، بیدل دهلوی و هزاران شاعر دیگر.

همیشه شعر فراز و فرود های داشته و گاهی به دربار شاهان هزاران شاعر حضور داشتند و گاهی هم چون مسعود سعد به زندان افگنده می شدند. اما شعر در تاریخ معاصر افغانستان با انکه از طرف نظام های حاکم خریدار نداشته بود ولی در بین عام مردم همیشه خریدار و طرف داران خود را داشته است، در افغانستان شعر پسا طالبان،  بعنوان یک جریان مردم محور و دور از دربار حکام رشد و تکاپو داشته است،  شاعران معاصر نیز به شعر سرودن روی اوردند که از این میان سید محمد ضیایی شاعر کمتر آشنای ولایت بادغیس است . وی از هشت سال به این طرف به سرودن شعر روی آورده  و در این مدت کم  برای خود در دنیای شعر و شاعری کسی شده است، خبر گزاری هُدهُد بنا به رسالتی که در زمینه رشد فرهنگ و ادبیات کشور دارد به سراغ اقای ضیایی رفته و همرای وی گفت و شنود را انجام داده است. شما خواننده گان گرامی را  به خواندن این مصاحبه نوشتاری دعوت می نمایم.

هُدهُد نیوز: جناب سید محمد ضیایی، تشکر از اینکه به هُدهُد نیوز فرصت دادید! در آغاز، میشه در مورد خود تان بگوئید؟

ضیایی: به نام خداوند رنگین کمان پیش از همه اظهار سپاس و امتنان میکنم از خبرگزاری هُدهُد بابت تدارک این گفتگو… سید محمد ضیایی، متولد جوزای ۱۳۶۹، قلعه نو مرکز ولایت بادغیس، دانش آموخته ی رشته کشاورزی/زراعت، دانشگاه بادغیس.

هُدهُد نیوز: از کدام سال به شعر سرودن روی آوردید؟

ضیایی: تقریبا هشت سال قبل.

هُدهُد نیوز: اولین شعر که سروده بودید در خاطر دارید؟

ضایی: بلی…

هُدهُد نیوز: بفرمائید!

ضیایی: یک شعر عیدانه بود… اگر دقیق یادم بیاید؛ آها!

عید آمد و من نامه برِ یار نویسم :: عیدانه به آن دلبر و دلدار نویسم

هُدهُد نیوز: تا هنوز مجموعه شعری تان را به چاپ رسانده اید؟

ضیایی:  نخیر

هُدهُد نیوز: بیشر شما به کدام قالب ها شعر می سرائید؟

ضیایی: غزل.

هُدهُد نیوز: فکر نمی کنید با توجه به کثرت مفاهیم، قالب غزل دست و پاگیر باشد؟

ضیایی: نسبت به قالب های دیگر بلی… ولی من با قالب غزل ارتباط درونی عجیبی دارم و از همین رو دوست دارم روی این قالب کار کنم.

هُدهُد نیوز: آیا به قالب های دیگر هم طبع آزمایی کرده اید، اگر بلی کدام قالب ها؟

ضیایی: بلی، در قالب های دوبیتی، مثنوی، غزل مثنوی و چهار پاره.

هُدهُد نیوز: شما درغزل خود را پیرو سبک کدام شاعر مشخصی میدانید؟

ضیایی: دقیق نمی دانم … ولی فکر میکنم بین شعرای معاصر با فاضل نظری ارتباط نزدیک‌تری دارم

هُدهُد نیوز: در پهلوی شعر آیا به کدام هنر دیگر نیز علاقه دارید؟

ضیایی: بلی هنر های موسیقی و خوش نویسی را نیز دوست دارم.

هُدهُد نیوز: گاهی شده موسیقی نواخته باشید، اگر بلی کدام آله موسیقی را میتوانید بنوازید؟

ضیایی: بلی نواخته ام… دو تار محلی بادغیس.

هُدهُد نیوز: وضعیت شعر را در بادغیس چه گونه می بینید؟

ضیایی: از آنجای که بادغیس زادگاه اولین شاعر زبان فارسی دری است، توقع بر این است که وضعیت مطلوب و مناسبی ادبی فرهنگی داشته باشد و بستر مناسبی برای کار های ادبی فرهنگی به ویژه شعر و شاعری باشد، که متاسفانه وضعیت آن طور نیست و زادگاه نخستین شاعر زبان فارسی دری هم چنانی که در تمام بخش ها از کاروان رشد و تعالی عقب افتاده است، در حوزه شعر و ادب و فرهنگ نیز از حوزه های دیگر عقب مانده است.

هُدهُد نیوز: از دید شما چه عواملی وجود دارد که بادغیس از کاروان رشد و تعالی فرهنگی عقب افتاده است؟ حکومت توجه ندارد و یا مردم به شعر و شاعری ارج نمی گذارند؟

ضیایی: در این خصوص، عوامل زیادی را می توان بر شمرد، ولی عامل عمده اش بر می گردد به عدم توجه دولت ها و دولت مردان در این راستا، در حدودا بیست سال گذشته هیچ دولتی برنامه ی درستی در این زمینه نداشته است.

هُدهُد نیوز: پیشنهاد مشخص شما جهت بهبود وضعیت چیست؟

ضیایی: انسجام بیشتر شعرا و نویسنده گان و اهل قلم، تحکیم ارتباط با جوامع ادبی بیرون ولایتی و حتی بیرون مرزی و تعقیب کار ها و دست آورد های بروز ادبی شعرا و نویسنده گان معاصر، البته در این اواخر دیده میشود که به لطف رسانه های اجتماعی و شبکه های مجای، ارتباط خوبی بین شعرا و نویسندگان بادغیس و سایر حوزه های ادبی برقرار شده، که این خود به نحوی خیلی خوب  می تواند موثر تمام شود.

هُدهُد نیوز: شعر پسا طالبان از نظر شما کدام ویژه گی ها را باید دارا باشد؟

ضیایی: آزادی در اندیشه مفاهیم ادبی جدید، نقد ساختار های اجتماعی، زیبایی شناسی معاصر، انگیزه های بزرگ میهنی و انزجار از جنگ.

هُدهُد نیوز: تفاوت میان غزل امروز و غزل گذشته در چیست؟

ضیایی: از لحاظ زبان و محتوا، زبان شعر امروز ساده تر و ایهامات و اشارات غریبه در آن کمتر است.

شعر امروز زندگی روز مره و نشانه های آن را به تصویر می کشد، ساده گرایی در شعر بیشتر شده و عشق آن مفهوم بزرگ، در شعر امروز بیشتر زمینی شده است. غزل قدیم بیانگر جهان بینی وسیع شاعر و نحوه نگرش آن به جهان هستی بوده است….اما اکنون در شعر، تصاویرمحیطی بیشتر سایه افکنده و شعر هر ناحیه معمولا بازتاب دهنده جو محیطی همان منطقه است.

هُدهُد نیوز: با در نظرداشت تاثیر گزاری انجمن های ادبی بر رشد و بالندگی شعر، در بادغیس آیا انجمنی یا انجمن های ادبی وجود دارد؟

ضیایی: نخیر… انجمنی که رسمن فعال باشد و دست آوردی داشته باشد، متاسفانه وجود ندارد.

هُدهُد نیوز: بعنوان آخرین پرسش، پیام شما به شاعران و نویسنده گان چیست؟

ضیایی: پیام من به شعرا و نویسنده گان این است به قول سهراب سپهری ” تاشقایق هست زندگی کنند” و تا فرصتی هست بنویسند و خوب بنویسند.

هُدهُد نیوز: تشکر از اینکه با حوصله مندی به پرسشهای ما پاسخ دادید.

ضیایی: شما سلامت باشید، سپاس که این فرصت را مساعد نمودید.

نمونه کلام:

 دنیا اگر یک لحظه‌ام بی‌غم نمی‌ماند

شادم از این‌که تا ابد غم هم نمی‌ماند

هرچند سنگین است اما هیچ دردی نیست

این بار روی شانه و دوشم نمی‌ماند

هم‌چون حُبابی روی آبی لحظه‌ی دارد

آری! بنای زندگی محکم نمی‌ماند

با زخم‌هایم خو گرفتم بس‌که می‌دانم

تا که نمک باشد کسی مرهم نمی‌ماند

دردی که دارد می‌کشد هر لحظه‌ام این است

مردی که پای قول خود یک‌دم نمی‌ماند

از زندگی هر بار رفتم دست بردارم

هر بار اما خانم‌ام … نمی‌ماند

گر باعث آزار گشتم بگذر از من که –

این روز ها کارم به یک آدم نمی‌ماند

صبحی به باغی غنچه‌ی بشگفته‌ی می‌گفت:

از ما به غیر از خنده در عالم نمی‌ماند!

  سیدِ ضیایی – شاعر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا